Sit 'n wag voor my mond, Here!

141 ¹ 'n Psalm van Dawid. 

Ek roep na U, Here, kom tog gou na my toe, luister tog na my, ek roep na U. ² Mag my gebed voor U wees soos 'n wierookoffer, die uitstrek van my hande soos 'n graanoffer in die aand. ³ Sit 'n wag voor my mond, Here, hou tog wag oor wat ek sê. ⁴ Hou my gedagtes weg van verkeerde dinge, dat ek nie in sonde verval saam met manne wat onreg doen nie, en dat ek nie deelneem aan hulle feeste nie. ⁵ 'n Regverdige kan my in liefde slaan en teregwys, maar van die goddeloses sal ek nie eens gasvryheid aanvaar nie, want my gebede is gedurig teen hulle boosheid gerig. ⁶ As hulle leiers van 'n krans afgegooi word, sal hulle my hoor sê: "Goed so!" ⁷ Soos 'n land vol kluite lê as die ploeër dit oopbreek, so sal hulle bene versprei lê by die bek van die doderyk.

⁸ Op U, Here my God aan wie ek behoort, is my oë gerig, by U skuil ek, moenie dat my lewe wegkwyn nie. ⁹ Beskerm my teen die strik wat hulle vir my gestel het, teen die valstrikke van dié wat onreg doen. ¹⁰ Laat die goddeloses gevang word in hulle eie nette, maar laat my ongedeerd verbykom.